Beschikbare Talen
Audible Theater en TOGETHER’s 2026 seizoen is net geëindigd, met zowel WHAT HAPPENED WAS… (met Cecily Strong en Corey Stoll) als NEW BORN (met Hugh Jackman, Sepideh Moafi en Marianna Gailus) die hun beperkte runs in het Minetta Lane Theater van Audible afsloten. Twee speciale uitvoeringen werden geleid door de understudies van de compagnie Atra Asdou, Sophia Talwalkar, en R.J. Foster.
Talwalkar, die de understudy was van Gailus in NEW BORN en Beatty in SEXUAL MISCONDUCT OF THE MIDDLE CLASSES, verdiende zowel haar eerste professionele als off-Broadway eerbewijs voor haar optreden en kreeg steun van een grote groep familie en vrienden. Ze vertelt ons alles over de ervaring in het exclusieve essay hieronder:
Ik kan me nog steeds de straathoek herinneren waar ik op stond, kan de geur van de vroege lentebloesems rondom me ruiken, kan nog steeds de zenuwachtige hitte in mijn maag voelen toen ik het telefoontje van assistent-regisseur Joan Sergay oppakte. Ik kan nog steeds de glimlach in haar stem horen toen ze zei: “Ik bel om je te vertellen dat je later vandaag een aanbod zult krijgen!!!”
Dat was 14 april 2025. De dag dat ik van het bedienen in een pizzeria overstapte naar het understudy zijn voor het off-Broadway stuk Sexual Misconduct of the Middle Classes, met Ella Beatty en Hugh Jackman.
Wat volgde was een wervelwind. Twee weken na mijn eerste auditie bevond ik me in een repetitieruimte in het centrum, waar ik acteerprestaties van een kwaliteit waarnam die alleen mythisch kan worden beschreven. Enkele dagen later was ik in het Minetta Lane Theater van Audible, furieus notities makend terwijl we in de techniek gingen. Een maand in de show, zat ik naast Ella, Hugh, Ian, en mijn kamergenoot Chacha Tahng bij een vroege screening van Song Sung Blue, terwijl diezelfde kamergenoot in de film tegenover Hugh acteerde. Acht weken later omhelsde ik Ella terwijl we de show afsloten en afscheid namen van ons gedeelde personage, Annie.
Zelfs nu, aan het einde van mijn tweede seizoen bij Audible x TOGETHER, is het nog steeds moeilijk om die drie maanden te begrijpen, en het feit dat ik mijn professionele carrière begon met de meest briljante theatermakers met wie je maar zou hopen te werken.
In de maanden na de afsluiting van Sexual Misconduct, waren er geruchten over een voortzetting van de show, en terwijl ik af en toe droomde van een herneming, was ik vastbesloten om mijn hoop niet te hoog te stellen. Ik keerde terug naar de wereld van bijbanen en rommelige repetities laat in de nacht. Ik keek met waardering terug op de productie, maar geloofde dat het een vluchtig geluk geweest was in de eindeloze rollercoaster die het leven van een acteur is. Wat ik niet wist, was dat dat geluk zou aanhouden.
Ik ontdekte dat ik op dezelfde manier als het eerste seizoen terug zou keren naar TOGETHER in hun tweede seizoen in het Minetta Lane Theater van Audible – een e-mail in het voorjaar, uit het niets, die mijn hele wereld zou transformeren. Dit keer zou ik niet alleen mijn rol in Sexual Misconduct hernemen, maar ook understudy zijn voor Marianna Gailus in een tweede show, de wereldpremière van New Born van Ella Hickson. Ik zou vergezeld worden door Atra Asdou en R.J. Foster, twee briljante understudies die Sepideh Moafi en Hugh Jackman in New Born, evenals Cecily Strong en Corey Stoll in What Happened Was… van Tom Noonan.
Het was een cadeau om terug te keren naar Sexual Misconduct. Ik ontdekte dat het leven dat ik in het jaar tussen had ervaren mijn begrip van het stuk alleen maar had verdiept. Ik kon nieuwe manieren van repetitie en voorbereiding van mijn personage uitproberen – dingen die ik het seizoen ervoor niet de kans had gekregen om te doen. Ik maakte afspeellijsten; ik journale als Annie; ik repeteerde met zoveel mogelijk vrienden die bereid waren. Ik gebruikte zelfs mijn kleedkamer als theater, terwijl ik de show draaide terwijl Ella en Hugh’s stemmen door de monitor klonken. Soms probeerde ik beide rollen te spelen, om zoveel mogelijk in de vrucht van de tekst te bijten. Aan het einde van de run was ik zo doordrongen van Annie dat haar regels me buiten in de echte wereld te boven kwamen; ik vond ze in elk boek, op elke billboard, in elk nummer.
Tijdens de laatste weken van Sexual Misconduct, begon ik de beestachtige monoloog “Rattle” aan te pakken – de monoloog die ik understudied in New Born. Het voorbereiden van dat personage, Martha, was sterk verschillend van het voorbereiden van Annie. Bij het ontdekken van Annie dook ik in mezelf, verzonk in de universele complexiteit van jeugd, vrouwelijkheid en relaties. Martha vereiste een vertrek van en boven mezelf, en een sprongetje terug naar het Wyoming van de jaren '90. Ik spendeerde uren aan onderzoek en samenwerking met Marianna over onderwerpen van zwangere ratelslangen tot het gebruik van prikkeldraad in het vee-rancheren. Ik keek zoveel mogelijk cowboyfilms over Wyoming en begon zelfs te joggen om ademsteun en mentale uithoudingsvermogen op te bouwen voor de veertig minuten durende monoloog.
Dit tweede jaar bij het Minetta Lane deed me geloven dat ik dit professioneel kon doen. Als het eerste seizoen magie, surrealisme en kismet was, was dit seizoen atletisch, vastberaden en gefocust. Ik wilde dit proces behandelen als een goddelijke gebeurtenis, waarbij de stukken de tempel waren en ik de beoefenaar die ging aanbidden. Dit doel manifesteerde zich op het perfecte moment, want halverwege de run van New Born, ontving ik het nieuws van onze bedrijfsmanager dat Audible Theater en TOGETHER hadden besloten om een understudy-show te produceren.
Het is niet elke dag dat een theatergezelschap zijn understudies de kans geeft om te schitteren. Gewoonlijk treedt de understudy alleen op wanneer een castlid uitvalt, om gezondheidsredenen of andere noodsituaties. Ik ben zo gelukkig dat ik deel uitmaakte van een gezelschap dat zijn understudies zo waardevol vond dat ze een officiële voorstelling voor ons toevoegden.
In aanloop naar de understudy-show ervoer ik elke emotie die de mensheid kent. Ik deed fanatiek onderzoek en oefende, gebruik makend van elke vrije minuut die ik had. Wanneer mijn brein niet meer informatie aankon, probeerde ik in het heden te zitten, om in te zoenen dat ik voor een hele gezelschap van mensen die ik idoliseerde zou optreden. Ik vond troost bij mijn medestudentes, onze uitstekende regisseurs en assistent-regisseur, die onze repetities leidde en ons met luchtigheid en humor kalmeerde. Ik huilde, ik lachte, ik maakte me zorgen, ik vroeg iedereen die ik kende om advies. Ik sloop tussen de voorstellingen op het podium om de lucht daar te voelen, om het uitzicht zo duidelijk in mijn geest vast te leggen dat ik het nooit zou vergeten.
De waarheid is dat ik nog steeds aan het verwerken ben van de dag van de show zelf. Ik herinner me dat ik veel te lang opwarmde, een ijdele poging om de zenuwachtige hitte die opnieuw in mijn maag zat te verhelpen. Ik herinner me dat ik me klaarmaakte in Sepi's kleedkamer, de inspirerende citaten die ze op de muur had hangen las om mezelf op te peppen. Ik herinner me de energie van het publiek, de duw en trek tussen hen en mij, het echoende gelach, de vermoeidheid die me liet weten dat ik iets goed deed, dat ik iets de wereld in vrijliet. Ik herinner me dat ik de gezichten van Marianna, Ella, Sepideh, Hugh en Ian in het publiek vond en ze elk een kleine regel toevertrouwde. Een klein teken in ruil voor het geschenk dat ze me hadden gegeven. Ik herinner me de omhelzing van al die mensen die gekomen waren om mij te zien – de lobby vol met mijn familie en vrienden uit alle delen van mijn leven. Ik herinner me bloemen. Een bos bloemen van mijn geliefden.
Deze afgelopen twee seizoenen in het Minetta Lane hebben zoveel verandering gebracht, maar wat consistent blijft is de pure passie en liefde die van elke persoon die betrokken is bij deze producties straalt. Als dit team me één ding heeft geleerd, is het dat de sleutel tot succes vriendelijkheid en nederigheid is. Ik zou romans kunnen schrijven over elk individu in het TOGETHER x Audible team en de impact die ze op mij hebben gehad, maar ter wille van de tijd zal ik mijn lof tot slechts een paar hieronder beperken:
Een van mijn favoriete herinneringen zal altijd onze volleybalspelletjes zijn, die de cast en crew voor elke show in het publiek van het theater speelden. (Het was tijdens deze tijd dat we ontdekten dat Sepideh Moafi niet alleen een generatie talent is, maar ook een onverslaanbare volleyballer.) Die spelletjes waren een perfecte metafoor voor de ethos van het seizoen – saamhorigheid, synergie en pure, ongegeneerde vreugde.
In de geest van synergie zou ik ongepast zijn als ik de mentorschap en ondersteuning die ik ontving van Ella Beatty en Marianna Gailus niet beschreef. Onderstuderen kan een van de meest mentaal uitdagende rollen zijn in dit vak. Je moet tegelijkertijd drie visies voor een personage balanceren – die van de regisseur, de hoofdcast en die van jezelf – het harmonieuze midden van die meerdere versies vinden, voornamelijk solo repeteren, en bereid zijn om op elk moment tijdens de run op te treden. In sommige gevallen ga je misschien nooit op. Het is een proces dat je als performer en als persoon zal oprekken. Ella en Marianna begrepen dit beiden en toonden me een diepte van zorg, aanmoediging en samenwerking die ik alle understudies wens. Ik leerde meer dan woorden kunnen zeggen door hun talent te zien en de manier waarop ze hun eigen weg vonden als de jongste leden van zo'n hooggekwalificeerd gezelschap. Ella is vrede, wijsheid, een tuin in volle bloei. Marianna is schaterlach, geniaal belichaamd, een pijl die zijn roos raakt. Ze zijn de oudere zussen die ik altijd wilde, en de vrouwen waarvan ik hoop dat ik zo zal worden.
Ten slotte ben ik vijf ongelooflijke artiesten veel verschuldigd: Joan Sergay, die de deur opende naar die eerste productie van Sexual Misconduct, en die mijn leidende licht blijft, en Hugh Jackman, Sonia Friedman, Ian Rickson, en Kate Navin, die echt om de kern van dit werk geven, die deze industrie redden, en die een kans gaven aan een onbekende, drieëntwintigjarige actrice, en haar een ervaring gaven die verder gaat dan haar wildste dromen. Leren van acteurs, schrijvers, regisseurs en producenten aan de top van het vermakelijkheidsveld is het grootste geschenk geweest, “de soort training waarvoor mensen naar de graduate school gaan”, zoals een vriend van me het omschreef. Voor hen optreden was de eer van mijn leven.
