Röportaj: Megan Hilty, Yeni Şarkılar ve Kişisel Hikayeleri Café Carlyle'a Getiriyor

Café Carlyle 16-27 Haziran 2026 tarihleri arasında Tony ve Grammy Ödülü adayı Megan Hilty'yi özel bir residency için tekrar ağırlamaya hazırlanıyor. NBC müzikal draması Smash'teki Ivy Lynn rolü ile tanınan Hilty, Broadway, televizyon ve dünya çapındaki konser sahnelerinde genişleyen seçkin bir kariyer inşa etti. Son olarak, hit Broadway müzikali Death Becomes Her'da Madeline Ashton rolünde oynadı ve bu performansıyla bir Tony Ödülü ve Drama League Ödülü'ne aday gösterildi.

Hilty, Broadway'de Glinda olarak dikkat çekti ve ardından 9 to 5: The Musical'da Doralee Rhodes rolünü canlandırdı ve bu rolüyle birden fazla ödül adaylığı kazandı. Sahne çalışmaları arasında Noises Off gibi övgü toplayan performanslar ve Encores! yapımları olan Gentlemen Prefer Blondes ve Annie Get Your Gun yer alıyor. Ekranda ise Hilty'nin televizyon kredileri arasında Annie Live!, The Good Wife ve Desperate Housewives gibi birçok örnek bulunuyor.

Hilty, BroadwayWorld ile yeni konseri hakkında konuşmak için kontrol yaptı!

Café Carlyle'daki her şey hakkında konuşalım! Orada daha önce birçok kez bulunduğunu biliyorum. Yeniden orada olmaktan ne kadar heyecanlısın?

Çok heyecanlıyım. Bu hafta eski fotoğraflardan ve videolardan oluşan bir dosya oluşturmaya başladım. Artık Carlyle'da derin bir aile geçmişimiz olduğunu fark ettim. İkimiz de çocuklarımın sahnede hamile olduğum süre boyunca burada yaşadım. Çocuklarım, performans sergilediğimiz süre boyunca orada çocukken yaşadı! Café Carlyle'deki her gösteriden önce, her zaman süitimizde grup olarak bir şarkı üzerinde çalışıyoruz ve çocuklarım her zaman orada. Ronan'ın bebekken yerde emeklediği ve şarkı söylerken kendini kahve masasının üzerine kaldırdığı bir videom var ve kızım etrafta dans ediyor ve bizimle şarkı söylüyor. Bu yerin benim için sadece bir sahne olmadığını fark ettim. Bu, ailemin iki hafta boyunca gidip kaldığı ve orada çalışan herkesle gerçekten Carlyle ailesinin bir parçası haline geldiği bir yer.

Burası literally New York Şehri'ndeki en şık konser yeri gibi hissediyorum...

Gerçekten, başka ikonik bir New York müzikal deneyimi düşündüğümde aklıma bir şey gelmiyor. Her gün koridorlarda veya Bemelmans [Bar]’da hangi mega ünlü ile karşılaşacağınızı bilmezsiniz. Birkaç hafta önce oradaydık çünkü arkadaşlarımız Jim Caruso ve Billy Stritch konser veriyordu. Gittiğimizde bütün bu paparazziler oradaydı... ve Met Gala'nın bir gün öncesiydi. Yani Vogue'un tamamı oradaydı, modeller... Cher oradaydı! En son Paul McCartney oradaydı! Bu bina türde bir mekan olduğunu gösteriyor. Manhattan'ın bir parçası gerçekten.

Bu gösteri için set listeni oluştururken aklında neler var?

Muhtemelen geceye göre değişecek. Birden fazla gösteri yapmanın lüksü bu. Harika olan, grubumun en yakın arkadaşlarım ve eşim olması. Yıllardır birlikte çalışıyoruz, bu nedenle bir kısayolumuz var. Eğer izleyicilerin bizi hissetmediğini düşünürsem, planladığımız bir şarkıyı tanıtmaya başlayabilirim. Eğer onlara göz atarsam veya başka bir şey tanıtmaya başlarsam, herkes benimle gidecek.

Gösterilerimiz için izlediğimiz bir yapı var. Çok matematiksel. Çılgınlığımızda bir yöntem var. Ancak yeniden düzenleyeceğiz ve "Bu iyi olmadı, belki buraya başka bir şey koyabiliriz" diyeceğiz. Ama başlarken en azından her zaman yaptığım yarım klasik şarkı yapmak zorundayım. Eğer beni görmek için geliyorsanız, size beklediğiniz bazılarını sunmak istiyorum. Ama aynı zamanda çeşitliliği de korumak istiyorum, bu yüzden orada birkaç yeni şarkı da olacak.

Biliyorsun, Londra'da çok daha büyük bir odada yakın zamanda konser verdin. Bu boyuttaki bir mekanda çalmanın planlamana etkisi nedir?

2000 koltuk kapasiteli, muhteşem bir West End binası - Theatre Royal Drury Lane. Beyonce gibi hissettim. Çılgınca! Yapımcılarımız, Darren Bell ve Sam Quested harika bir set ve aydınlatma paketi hazırladı. Ve bunu filme aldık. Bu küçük odada bu büyük şeyleri yapamıyorum ama bazı şeyleri biraz farklı yapıyoruz. Café Carlyle’daki yakın mesafede, bir saat boyunca bağırmamı istemiyorsunuz.

Bazı insanlar isteyebilir...

Aynen, biraz bağıracağım. [Gülüyor]

Yine de, bu tür performansların en sevdiğim yanlarından biri, samanlık gibi bir bağ kurabilmek ve izleyiciyle kendimden bir parça paylaşabilmek. Seyirciyle olan bu etkileşim senin için ne anlama geliyor?

Bu konserleri yapmanın ya da birine gitmenin sebebinin, sanatçıyı onların oynadıkları karakterlerin dışında tanımak olduğunu her zaman hissetmişimdir. Son yirmi yıldır buna çalışıyorum, mümkün olduğunca dürüst olmaya çalışıyorum. Bu yüzden hiçbir şey senkronize değil. Ne hakkında konuşacağımı bildiğim maddeleri var, ama hiçbir şeyin çok fazla provalı hissettirmesini istemiyorum. Bazen kelimeleri yanlış söyleyebilirim ama bu gerçek. Aklımdan geçenleri o an sizinle yaşamak istiyorum.

Ve bu odada, her zaman tek bir noktaya sahip olma lüksüm oldu. Gösterinin üçte biri geçtiğinde bir özel şarkım için bir alanım var. Dinlemenizi gerçekten istediğim şarkı. Diğer şarkılar eğlenceli ama özel olanı saklıyorum. O noktada, izleyiciyle yeterince yakın olduğumu düşünüyorum ki kendimden biraz paylaşabilirim. Carlyle'deki her seferinde farklı bir şey oldu.

En sevdiğim anlardan biri, "Ballad of Sad Young Men" şarkısını söylemekti. Kurt Elling, en sevdiğim vokalistlerden biri ve bunun bir cover'ını yapıyor. Benimki de onun yorumundan derinden ilham aldı. Şarkının yazarı olan kişinin oğlu, açılış gecesine geldi ve tüm bu bilgileri paylaştı. Orada şarkıyı söylemek için uygun bir alan gibi göründü ve gerçekten işe yaradı.

En son oradayken, derin bir kayıp yaşadıktan sonra çok samimi bir mekanda bulunduğum ilk seferdi ve büyük bir yas süreci geçiriyordum. Çok fazla üstüme almayacak ve fazla paylaşım yapmayacak şekilde bir denge kurmak istedim, çünkü bu benim için ve ailem için çok kamuya açık bir durumdu... ama üstümde bir şey taşımak istemiyorum. Hiç kimseyi rahatsız etmek istemiyorum, ama aynı zamanda, bu süreçlerden geçtiğim için anladım ki en iyi şey, ne yaşadığınızı konuşmak çünkü bu, insanların kendi tecrübelerinde daha kolay hale getiriyor.

Bu yüzden, "I'll Be Seeing You" şarkısını söyledim. Bu, karşılaştığım bu tür bir kaybı yaşamadan önce tam olarak anlamadığım bir şarkıydı. Abim ve ailesini kaybettiğimi konuşmak istedim ama ağlayarak değil, onun adını hayatta tutmak için onunla konuşmak istedim. Bu şarkı benim için neden önemli? Ve yıllar boyunca öğrendiğim şey, bu şarkılara ön ayak olmam ve izleyicilere bu şarkıların benim için neden önemli olduğunu anlatmamın çok önemli olduğudur.

Carlyle'daki residency'nizin sona erdiğini ve hemen ardından Death Becomes Her'ın kapanacağını fark ettim! 

Bu çılgınca değil mi? Ertesi gün! Sadece biraz şoktayım. Her zaman geri döneceğimi umut ediyordum! Ben de herkesle biraz yas tutuyorum. Şoktayım ve üzüntülüyüm, ama yine de o gösteri sayesinde hayatıma giren tüm harika şeyler için derin bir minnet duyuyorum. Bu da benim için bir an olacaktır, bu yüzden üzüntümü dile getirmemiz gerekiyor, ama sonuçta, o gösterinin hayatıma kattığı muhteşem şeylere odaklanacağım çünkü çok fazla şey var.

Bu önündeki iki hafta boyunca en çok neyi sabırsızlıkla bekliyorsun?

Her anı değerlendirmeye çalışacağım çünkü her zaman çok hızlı geçiyor. Sahneye çıkıp eşimle ve en iyi arkadaşlarımla en sevdiğim şarkıları söylemekten daha çok sevdiğim bir şey yok. İnsanların bunu dinlemek için gelmesine çok minnettarız.